அருகருகே இருந்து கொண்டு
நாம்
பறக்கவிட்ட முத்தங்கள்
அறை முழுதும் வியாபித்து
எனை
வெட்கத்தில் நனைக்கிறன ....
விரல் கூட படாமல்
விழிகளால் நீ தீண்டிய
அங்கங்கள்
நிலவு வரும் நேரத்து
அல்லி மலராய்
மெல்ல விரிகின்றன....
என்
அனிச்சபூ இதழ்களில்
நீ
அழுத்தமாய் தருகின்ற
ஒரேயொரு முத்தமே
என்னை
சிகரமேற்றிவிடும் என்றால்
நம்ப மறுக்கிறாய்.....
சிகரம் தொட்டபிறகு
மூச்செடுக்கக் கூட
இடமோ நேரமோ
இல்லாத சூழலில்
எப்படி புரியவைப்பேன் உனக்கு.....
என் சிகரமும்
உன் சிகரமும்
வேறு வேறு வகையென்று........
நன்றி: சௌந்தர சுகன்
